13 ஜூன் 2021

“சுதந்தர பூமி” - நாவல் - By இந்திரா பார்த்தசாரதி - வாசிப்பனுபவம் - கட்டுரை

 

சுதந்தர பூமி” - நாவல் - By இந்திரா பார்த்தசாரதி -





     1960 க்குப் பிறகு வாசகர்களுக்கு அறிமுகமான சில முன்னணிப் படைப்பாளிகளில் இந்திரா பார்த்தசாரதி முக்கியமானவர்.   இவரது “Heஉறலிகாப்டர்கள் கீழே இறங்கிவிட்டன“ நாவலைப் படித்துவிட்டு ஜெட் விமானங்கள் கீழே இறங்கி விட்டன என்று தலைப்புக் கொடுத்திருக்கலாம் என்று தி.ஜா அவர்கள் பாராட்டினார். அத்தனை வேகம் இவரது எழுத்தில். அந்த நாவலை அப்படிப் புகழ்ந்து பாராட்டினார் தி.ஜானகிராமன். எத்தனை முறை படித்தாலும் அலுக்காத, புதிய உற்சாகத்தைக் கொடுக்கும் நாவல் அது.

     அதற்கு இணையாக அவரது அரசியல் நாவல்கள் பலவும் புகழ் பெற்றவை. பணி நிமித்தம் டெல்லியில் சில காலம் இருந்தவர் என்பதாலும், பல முக்கியப் பிரமுகர்கள், அரசியல்வாதிகள் அறிமுகத்திலும் பழக்கத்திலும், இந்த நாவல் அவரிடம் உருப்பெற்றிருக்கின்றன எனக் கொள்ளலாம். எதானாலும் சுவைப குன்றாமல் சொல்ல முடியும் என்பதே இவரது திறமை.

     இந்த நாவலைப் பொறுத்தவரை நான்கைந்து கேரக்டர்கள்தான். டெல்லிக்கு வேலை தேடிச் செல்லும் ப்ரொபசர் முகுந்தன். அவன் சந்திக்கும் அரசியல்வாதி மிஸ்ரா. எதற்கும் துணிந்த பெண்மணியான டாக்டர் சரளா...இவர்கள்தான் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறார்கள். டாக்டர் சராளாவின் பேச்சு, நடவடிக்கைகளைக் கண்ணுறும்போது நமக்கு கொஞ்ச காலத்திற்கு முன் அதிகமாக அடிபட்டாரே நீரா ராடியா என்றொரு பெண்மணி...அவரை நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. பிரதமராக வரும் பாத்திரம் ஒரு பெண்மணியாக வரிக்கப்படுவதால் இந்திராகாந்தி காலத்துக்கு கதை என்றும் கொள்ளலாம்.

     கதாநாயகன் டெல்லிக்கு வேலை தேடிப் போய் மி-ஸ்ராவிடம் சமையல்காரனாகி, அவருக்குக் காபி கலந்து கொடுப்பதிலிருந்து படிப்படியாக அரசியல் சதுரங்க விளையாட்டில் அவன் எப்படி பங்கு பெறுகிறான் அல்லது பங்கு பெற வைக்கப்படுகிறான் என்று வளர்ந்து, கடைசியில் மத்திய மந்திரி சபையில் இடம் பெறுவது வரை கதை  விறுவிறுப்பாகச் சொல்லப்படுகிறது. இதில் வரும் உரையாடல்கள் கதை தொடராக வெளிவந்த காலத்தில் பெருத்த சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்று அறிகிறோம்.

     ஒரு குறுகிய எல்லையை வகுத்துக் கொண்டு ஓர் இனத்தையே முட்டாளாக்கி அரசியல் லாபத்தை அனுபவித்து வரும் ஒரு ஃப்யூடல் கட்சியை எத்தனை நாள்தான் சகித்துக் கொண்டிருக்க முடியும்? என்று இதில் வரும் பிரதமர் கவலைப்படுகிறார். நீங்கள் சொல்வது புரிகிறது...தமிழ்நாட்டு அரசியல் சூழ்நிலையில் எதிர்நீச்சல்  போட்டு வெற்றி காண்பது என்பது ஒரு பகீரதப் பிரயத்தனம்தான் என்கிறான் முகுந்தன்.

     பகீரதப் பிரயத்தனமல்ல. தமிழ்நாட்டு பிரக்ஞைபற்றிய வரலாற்று ரீதியான சமூகவியல் பிரக்ஞை வேண்டும். தாழ்வு மனப்பான்மையினால் கஷ்டப்படுகிறார்கள் தமிழர்கள்..இவர்களைத் திருப்திப்படுத்த சின்னச் சின்ன விஷயங்களே போதும்...இந்தளவுக்குப் புரிந்து கொண்டு மாற்றுக் கோஷங்கள் கொடுத்தால் நிச்சயமாக வெற்றி அடையலாம் என்று யோசனை சொல்லப்படுகிறது.

     முகுந்தன் மிஸ்ராவால் எவ்வாறு படிப்படியாக மாற்றப்படுகிறான் என்பது முக்கியமாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டியது.

     உனக்குக் கீழே இருக்கின்றவர்களை விரட்ட வேண்டும். கண்ணியம், கூச்சம், ஆகியவற்றை ஒதுக்கி வைப்பதுதான் முன்னேறி வரும் ஒரு அரசியல்வாதிக்குத் தேவை. அப்பொழுதுதான் ஒரு இயந்திர ரீதியான, ப்ரொஃபஷனல் அரசியல்வாதியாக நீ இருக்க முடியும்...நாட்டுக்குப் பணி செய்ய வேண்டும் என்ற லட்சியப்பூர்வமான காந்தியுகத் தாரக மந்திரங்களை மறந்து “அரசியல் ஒரு உத்தியோகம்” என்ற உண்மையைச் சந்திக்க உன்னைத் தயார் செய்து கொள்...-என்று உபதேசிக்கிறார் மிஸ்ரா.

     யோசிக்கிறான் முகுந்தன். அமெரிக்காவில் அரசியலை ஒரு உத்தியோகம் என்கிற ரீதியில்தான் அதில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள்.லட்சியப் போர்வைகள் இல்லை...இதனால் மக்களுக்கும் அவர்களிடம் என்ன எதிர்பார்க்க வேண்டுமென்று தெரியும்.இதனால் இரு சார்பிலும் ஏமாற்றம் கிடையாது. பார்க்கப்போனா் தமிழ்நாட்டிலும் அத்தகைய அரசியல் சூழ்நிலை உருவாகித்தான் கிடக்கிறது. மந்திரிகளின், அந்த அரசியல்வாதிகளின் அந்தரங்க வாழ்க்கையைப்பற்றி மக்கள் கவலைப்பட்டிருந்தார்களென்றால் ஆளுங்கட்சி இவ்வளவு செல்வாக்குடன் மறுபடியும் பதவிக்கு வந்திருக்க முடியுமா? இந்த நாட்டில் ஏழை ஜனங்களுக்கு நன்மை செய்கிறோமோ இல்லையோ, பணக்காரனை அடிப்பது போல் ஒரு பாவனை செய்தால் போதும், அவர்களைத் திருப்திப்படுத்தி விடலாம்.

     இந்த உரையாடல்கள் நம்மை திருப்திப்படுத்தும்தான். அதே சமயம் இதை வெறும் அரசியல் நாவல் என்று நாம் வகைப்படுத்திவிட முடியாது. இந்த நாவலில் பேசப்படும் கவலை நிறைந்த விஷயங்கள், நம் நாடு சுதந்தரம் அடைந்த நாள் முதலாய் இன்றுவரை தொடர்ந்து கொண்டிருப்பவைதான். தமிழ்நாட்டு அரசியல்வாதிகளை அங்கங்கே கேலி செய்து கொண்டே நகர்கிறார் இ.பா. “அயல்நாடு சென்று வெற்றி வாகை சூடி வரும் தமிழரே...வருக...வருக...” என்று வெறுமே மலேஷியா சென்று வரும் ஒரு அமைச்சரைப் புகழ்ந்து கோஷமிட்டு ஆர்ப்பரிக்க....எதற்கு? அந்த நாட்டோடு தமிழ்நாட்டுக்கு ஏதும் சண்டையா? என்று ஏதும் புரியாமல் அப்பாவியாகக் கேட்கிறார் மிஸ்ரா.....இங்கே இப்படித்தான் அரசியல் கேலிக்கூத்தாய் சிரித்துக் கிடக்கிறது என்று பின்னால் புரிந்து கொள்கிறார்.

     இந்திரா பாரத்தசாரதி அவர்கள் அவர் மனதில் பட்டதைச் சொல்லத் தயங்கியதேயில்லை என்பதை அவரது வெவ்வேறு நாவல்களில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் மூலமும், அவற்றிற்கிடையேயான உரையாடல்கள் மூலமும் நம்மால் நன்கு புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. இந்தக் கருத்துக்களை அவரது கட்டுரைகளிலும்  அவர் எழுதியிருக்கிறார்.

     தனது அரசியல் அபிலாஷைகளுக்கு இந்தத் தமிழ் இளைஞன் நன்கு பயன்படுவான் என்று ஆ ரம்பத்திலேயே புரிந்து கொள்ளும் மிஸ்ராவும், அவரை அணுகியே தன் அனுபவங்களைப் பெருக்கிக் கொண்டு தெளிவடையும் முகுந்தனும், இவர்களின் விளையாட்டை உடனிருந்தே கண்காணித்து, கூடப் பயணித்து பயனடையத் துடிக்கும் டாக்டர் சரளாவின் பங்களிப்பும்....நாவலுக்கு மிகுந்த சுவையூட்டுகின்றன.

     கொள்கைகளையும் கோட்பாடுகளையும் கட்சிக் கொடிகளோடு சேர்த்துக் காற்றில் பறக்கவிட்டு அரசியல் நடத்திக் கொண்டு இருப்போரே இந்நாவலின் இலக்கு என்ற முக்கியமான இப்புத்தகத்தின் பின் அட்டைக் குறிப்பு கவனிக்கத் தக்கது. அந்தப் பின்னணியில் அழுத்தமும், சிந்தனையாழமும் கொண்ட  அற்புதமான நாவல் இது என்று சொல்லலாம்.                                        ---------------------------

    

09 ஜூன் 2021

“அறியப்படாத தீவின் கதை” - ஜோஸே ஸரமாகோ- (போர்த்துகீசிய நாவல்) ஆங்கிலம் வழி தமிழில்-ஆனந்த் - [ வாசிப்பனுபவம் - உஷாதீபன் ]

 

அறியப்படாத தீவின் கதை” - ஜோஸே ஸரமாகோ- (போர்த்துகீசிய நாவல்) ஆங்கிலம் வழி தமிழில்-ஆனந்த் - [ வாசிப்பனுபவம் - உஷாதீபன் ]



      றியப்படாத தீவு - என்ற தலைப்பே நம்மைக் கவனிக்க வைக்கிறது. அப்படியெனில் ஒரு தீவு உள்ளது என்றும், அது இப்பொழுதும் அறியப்படாமல் கிடக்கிறது என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இதுவரை அறியப்படாத ஒன்றை அப்படிப் பெயரிட்டு அழைப்பதுதானே முறை.

     அப்படியான தீவு ஒன்றை அறிய முற்பட்டு ஒரு படகு வேண்டி அரசனிடம் போய் நிற்கிறான் ஒருவன். ( இங்கே முனிசிபாலிட்டியிலும், பஞ்சாயத்திலும் அல்லது மாநகராட்சியிலும் சொல்லி எந்தப் பயனும் இல்லை என்று கருதி நேரடியாக சீஃப் மினிஸ்டர் செல்-லுக்கே எழுதுவதில்லையா? அப்பொழுதுதான் காரியம் ஆகும் என்று கோரிக்கையைக் கவனத்திற்குக் கொண்டு செல்வதில்லையா?) அதுபோல அரசனிடம்தான் தன் கோரிக்கையை நேரடியாக அவரிடம்தான் சொல்ல வேண்டும் என்கிறான் அந்தப் பிரஜை. வாயிற்காப்போனிடம் சொல்லி, பிறகு கீழ்நிலைப் பணியாளனிடம் அதைப் பகிர்ந்து, அவன் மூலம் அடுத்தடுத்த படி நிலைகளைக் கடந்து கடைசியாக அரசனுக்குப் போய்ச் சேருவதுபோல, கோட்டை வாயிலில் கட்டப்பட்டிருக்கும் மணியை இழுத்து அடித்து அரசின் கவனத்திற்குக் கொண்டு செல்வதைப்போல  என்றெல்லாம் அல்லாமல்  நேரடியாக மன்னனிடம்தான் சொல்லுவேன் என்று நிற்கும் ஒருவனை என்னதான் செய்வது?

     நாடும் சமூகமும் அளித்த பெருங்கொடையின் நிமித்தமாக அல்லது அவனுக்கென்று அளித்துள்ள சிறப்புச் சலுகைகளின் வழி அரசன் உல்லாசமாகப் பொழுதைக் கழிக்கும் நிலையில், விண்ணப்பங்களுக்கான கதவுகளும் அவ்வப்போது தட்டப்படும், அந்த வாசலும் எப்போதாவது திறந்து மூடப்பட வேண்டிய அவசியம் நேரும் என்பதை உணர நேரும் இக்கட்டான நிலை. சலுகைகளையே அனுபவித்து அதிலேயே சந்தோஷித்து வாழும் அரசனின் பொறுப்பு வாய்ந்த கடமைகளுக்கும் அவ்வப்போது நெருக்குதல் ஏற்பட்டுப் போகும் என்பதுதானே யதார்த்தம்?

     அந்த விசித்திர மனிதன் கேட்பதென்ன? ஒரு படகு. எதற்காக? அறியப்படாத தீவு ஒன்றினைக் கண்டறிவதற்காக. அறியப்படாத தீவுகள் என்று ஏதுமில்லை. எல்லாமும் அறியப்பட்டுவிட்டன. வரைபடங்களை நன்றாக அறியட்டும். அதில் அப்படி ஒன்று இருக்கிறதா என்பதைத் தேடட்டும். அப்போது இந்த உண்மை புலப்படும். இது அரசனின் பதிலாக இருக்கிறது.

     அதை அந்த எளிய மனிதன் ஏற்றுக் கொள்கிறானா என்ன? அப்படி இருப்பதற்கு சாத்தியமேயில்லை. அறியப்படாத தீவு என்று ஏதேனும் ஒன்று இருந்தே தீரும்.அறியப்படாத ஒன்றின் அறிதலே இப்போதைய  என் பணி. அது என் மூலமாக முற்றுப் பெற வேண்டும் என்பதே என் கனவு. எனவே அதை அறிவதற்கு எனக்குப் படகு தந்து உதவுங்கள் என்று வேண்டி நிற்கிறான். அவனது தொடர்ந்த நச்சரிப்பின் காரணமாக மக்களின் ஆதரவுக் குரல் அதிகரிப்பதைக் கண்ணுற்று, அந்த உதவியை அளிக்காமல் அவனை அங்கிருந்து நகர்த்த முடியாது என்கிற உணர்தலில் துறைமுகத்திலிருந்து அவனுக்கு ஒரு பாய்மரக்கப்பல் படகு அளிக்க உத்தரவிடப்படுகிறது.

     அது வெகு காலத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படாது உபயோகமின்றி சிதிலமடைந்த, பழைய படகாக இருப்பதைக் கண்டு இரக்கமுற்று ஒரு  கடைநிலைப் பணிப்பெண் உதவுகிறாள். அவன் கோரிக்கையோடு வந்து நின்ற நாள் முதலாய் அவனைக் கவனித்து வருபவள். அவன் மீது உண்டான இரக்கம் அவளை அந்த உதவிக்குத் தூண்டுகிறது. ஆனால் அவனோடு பயணிக்க எந்த மாலுமிகளும் மனமுவந்து வரச் சம்மதிக்கவில்லையே? அவனின் அந்த முயற்சியின் மீது எவருக்கும் நம்பிக்கை எழவில்லையே? பின் அவன் எப்படித் தன் பயணத்தை மேற்கொள்ளுவான்?எப்படிப் படகினை இயக்குவான்? எவரெவரின் ஒத்துழைப்பில் அந்த அறியப்படாத தீவினைக் கண்டறிவான்? கலங்கி நிற்கும் ஒவ்வொரு முயற்சியிலும் மனம் தளராது தன் சிந்தையில் அந்த லட்சியத்தைச் சுமந்து கொண்டேயிருக்கிறான் அவன்.

     அறியப்படாத தீவினை அறிய முயலுதல், அதற்காகப் படகு ஒன்று வேண்டும் என்று அரசனிடம் போய் நிற்றல், படகைப் பெறுவதற்காக துறைமுகத் தலைவனிடம் விவாதித்தல், அளிக்கப்பட்ட பழைய படகை முழுமையாகச் சுத்தம் செய்து அவன் பயணத்திற்கு உதவுகையில் அந்தப் பணிப்பெண் அவன்பால் ஈர்க்கப்படுதல், என்று வெவ்வேறு படிநிலைகளில் நாவல் புரியும் விவாதப் பயணம், அந்த மனிதனின் கனவு மெய்ப்பட வேண்டும் என்கிற ஆர்வத்தை நமக்கு ஏற்படுகிறது. அவனோடு சேர்ந்து நாமும் பயணிக்க யத்தனிக்கிறது. இந்த வாழ்க்கையின் உன்னதமான பயணத்தை இந்த நாவல் அடியாழமாக உணர்த்திச் செல்கிறதோ என்கிற புரிதலில் நாம் வியந்து நிற்கிறோம்.

     அன்றிரவு அவன் காணும் அரிய கனவு ஒன்றே அவனை அந்த அறியப்படாத தீவிற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. அதில் அவனோடு  பலரும் பயணம் செய்கிறார்கள்.  விவாதித்த மனிதர்கள், கேலி செய்த மாலுமிகள், உடன் வர மறுத்த பணியாளர்கள் என்று பலர் மற்றும் நிறையப் பெண்கள் அவனோடு பயணிக்கிறார்கள். கோழி. மாடு,கழுதை, குதிரை, வாத்து என்று பலவும் அந்தப் பயணத்தில் பங்கு கொள்கின்றன. அறியப்படாத தீவினைத் தேடிக் கிளம்பிய அந்தக் கப்பலே மெய்ம்மையான அந்தப் புது உலகில் ஒரு சிறிய தீவாக  மாறிப் போகிறது. வாழ்க்கைப் பயணத்தின் புத்தம் புதிய அனுபவங்கள்.

     ...இந்தப் பயணத்திற்கு பேருதவியாய் இருந்த, அவன் மனதிற்குகந்த, அன்பின்பாற்பட்ட அந்தப் பணிப்பெண் என்ன ஆனாள்? அவளைக் காணவில்லையே? அவனோடு வந்தாளா என்றால் இல்லை. கரையிலேயே ஒதுங்கி விட்டாளே அவள்? அவன் கவனம் முழுதும் அவள் மீதே நிலைத்து விடுகிறது. அவளின் அளப்பரிய பணியை நினைத்து நெஞ்சம் உருகுகிறது. அவள் தன் பயணத்திற்குப் பேருதவியாய் இருந்திருக்கிறாள். தன் கனவுகளின், லட்சியங்களின், செயல்பாடுகளின் ஆணி வேராய் நின்று பணியாற்றியிருக்கிறாள். என் முனைப்பான முயற்சிக்குத் தன் முனைப்பாய் நின்று உதவியிருக்கிறாள். அவளோடு உயிரும், உடலுமாய் கலந்து அந்தக் கனவுலகில் பயணிக்கிறான் அவன். அதுவே அவனை வெற்றி கொள்ள வைத்து விடுகிறது.

     கப்பல் தானாகவே ஒரு தீவினைச் சென்றடைந்து விடுகிறது. உடன் பயணித்தவர்கள் எல்லோரும் இறங்கிப் போய் விடுகிறார்கள். அவன் அவளோடு, அவளுடனான கனவுகளோடு தனித்து விடப்படுகிறான். படகிற்கு வர்ணம் பூசும் நிகழ்வின்போது அந்த வண்ணங்களின் கலவையில் அந்தப் படகே அழகிய தீவாய் புதிய உருப்பெற்று விடுகிறது.

                ஒரு தீவைத் தேடிப் பயணம் புரியும் சின்னஞ் சிறு தீவு அளவிற்கான மிகச்சிறிய குறுநாவலே இது. அந்தப் பெண்ணிற்கும் ஆணிற்குமான உறவின், அன்பின் ஆழங்களை, அதன் உள்ளார்ந்த மெய்யுணர்வை ஆத்மார்த்தமாய் உணர்த்தி செல்லும் ஒரு இனிமையான பயணமாக அமைகிறது இந்தச் சிறு நாவல். அந்த ஆணோடு கலந்த அந்தப் பெண்ணின் பயணம், அவள் அவனுக்கு ஒத்துழைப்பாக இருந்து அவனை வழி நடத்திச் செல்லுதல், அவனின் பயணத்தை இனிமையாக்குதல், வாழ்க்கைப் பயணங்களில் சோர்வடையாத நிலையில் இருத்தல்...என்பதாக இந்த வாழ்க்கையின் பல படிநிலைகளை உணர்த்துவதாகவே நாம் இந்த நாவலைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. ஒரு பெண்ணோடு இணைந்து கொண்ட இந்த வாழ்வில் நம்மால் அதுவரை அறியப்படாத வாழ்வின் வெவ்வேறு விதமான அனுபவங்களை எதிர்கொள்வதும் அதன் மூலம் நம்மைப் பக்குவப்படுத்திக் கொள்வதுமான மெய்யான உணர்வுகளை எய்த முடியும் என்பதாக இந்த நாவல் நமக்கு உணர்த்துகிறது என்றே நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

      இந்தச் சிறு நாவலின் முன்னுரையில் இப்படிச் சொல்லப்படுகிறது.

     “மொழி பெயர்த்தல் என்பது மற்றொரு சுயமான  படைப்பை உருவாக்கும் செயலுக்கு ஒப்பானதாகும். மூலத்திற்கு இணையானதாகவும், நியாயம் செய்வதாகவும் இருக்க வேண்டியதாயிருக்கிறது. ஒரு சித்திரத்தைப் பார்த்து வரையும் இன்னொரு சித்திரம் எனலாம். சில வண்ண மாற்றங்களும், வடிவ மாற்றங்களும் மூல சித்திரமாகவும், அதே நேரம் சுயமானதாகவும் இருக்க வேண்டும்”

     ஆனந்த அவர்களின் இந்த நாவலுக்கான மொழி பெயர்ப்பு அந்த உணர்வை நமக்கு முழுமையாக ஏற்படுத்துகிறது. மொழி பெயர்ப்பில் தெளிவான ஒரு வாசிப்பு அனுபவத்தை நமக்குத் தரும் சின்னஞ்சிறிய சிறப்பான நாவல் இந்த “அறியப்படாத தீவின் கதை”.

                           ----------------------------------

 

07 ஜூன் 2021

 

குட்டி இளவரசன் - அந்த்வான் து செந்த்-எக்சுபெரி-பிரெஞ்ச் நாவல்-தமிழ் மொழி பெயர்ப்பு-வெ.ஸ்ரீராம் மற்றும் ச.மதனகல்யாணி.



     இந்த நாவலைப் படிக்காவிட்டால் ஏதேனும் பழி பாவத்துக் ஆளாக நேரிடுமோ என்கிற அளவுக்குத் தோன்றிப் போனது மனதில். பயம் பிடித்துக் கொண்டது. குட்டி இளவரசன் படிச்சிருக்கீங்களா...? என்று யாரேனும் கேட்கப் போக...இல்லையே....! என்று வாயைப் பிளக்க...கேவலமாகிப் போனால்....? அந்த முகத்தை எங்கே கொண்டு வைத்துக் கொள்வது?

     ஒரு வழியாய் ஒரு முறைக்கு ரெண்டு முறை படித்தாயிற்று. ஆனால் பலரும் பலமுறை படித்ததாகவே இதைச் சொல்கிறார்கள். ஒரு பிரபலமான, மதிப்பிற்குரிய எழுத்தாளர், தான் ஆயிரம் தடவைக்கு மேல் இதைப் படித்திருப்பதாக வேறு சொல்கிறார்.

     என்னடா....து...! என்று குற்றவுணர்ச்சி தாளாமல் நானும் எடுத்துப் படித்துத்தான் விட்டேன். வாங்கி வருஷக் கணக்காயிற்று....அப்படி எத்தனையோ உண்டு என்று வையுங்கள். இன்னும் கிடக்கிறது பலதும்...ஈஸ்வரோ ரக்க்ஷது.

     பெரும்பாலும் மொழி பெயர்ப்புகளில் அந்தந்தக் கதா பாத்திரங்களின் பெயர்களை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொண்டு நகர்வது என்பதே மிகுந்த சிரமம். குறிப்பாக ஆணா, பெண்ணா என்று  பளிச்சென்று தெரியாத பெயர்களாக இருக்கும். இடப் பெயர்கள் வேறு நெருடிக் கொண்டேயிருக்கும். இதையும் தாண்டி மொழி பெயர்ப்பு வரிகள் அது கதை என்பதை உணர்த்தாமல், ஏதோ கட்டுரை போல் அல்லது தகவல் அட்டவணை போல் நகர்ந்து கொண்டிருக்கும். இதையெல்லாம் தாண்டி பிடிவாதமாய்ப் படித்து விடுகிறோம் என்று வையுங்கள்...படித்த சில நாளில் மறந்தும் போகும்....

     இப்படியான ஆபத்துக்களெல்லாம் மொழி பெயர்ப்பு நாவல்களில் உண்டுதான். அதுக்குத்தான் பல முறை படிக்கணும் போலும். இதற்காகவே அப்படியே மொழியைப் பெயர்த்து எடுக்காமல், அந்த எழுத்தாளருக்கு என்று படிந்து போன தமிழ் எழுத்து நடையில் சிலர் வேற்று மொழி நாவல்களை மொழியாக்கம் செய்து உலவ விட்டிருக்கிறார்கள். இந்த வாக்கியம் தமிழில் இருந்தால் எப்படியிருக்கும் என்று கற்பனை செய்து கொண்டு அவருக்கான கதை நடையிலேயே, பேச்சு மொழியில், பெயர்ப்பைக் கொடுத்துள்ளார்கள். எனக்கென்னவோ இங்கில்லாத எழுத்தா, எழுத்தாளர்களா என்று தோன்றிக்கொண்டேயிருக்கிறது.

     இந்த நாவலின் வெ.ஸ்ரீராம் மற்றும் மதன கல்யாணி மொழி பெயர்ப்பு வாசிப்பதற்கு சுலபமாக, நாவலின் போக்கை எளிமையாய்ப் புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம் இருக்கிறது என்பதை நாம் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும். ஏற்கனவே வெ.ஸ்ரீராமின் மொழி பெயர்ப்பில் “அந்நியன்“ நாவலைப் படித்த அனுபவம் உண்டுதான். அதன் பின்புதான் அவரின் மொழி பெயர்ப்பைப் பார்த்து, க்ரியாவின் புத்தகங்களை வாங்க நேரிட்டது. நிறையப் பதிப்புகள் வந்திருக்கிறது. வர வரத் தீர்ந்து போய்க் கொண்டேயிருக்கிறது.

     ஓரு சிறுவன் விமான ஓட்டியாக மாறுகிறான்.   அவனே இந்தக் கதையைச் சொல்லிச் செல்கிறான். விமான ஓட்டியாக மாறுவதற்கு முன்பு அவனிடம் இருந்த திறமை ஓவியம் வரைதல். அதைப் பெரியவர்கள் உணராமல் இதெல்லாம் உதவாது என்று அவனைக் கேலிக்குள்ளாக்கி, உபயோகமாய்ப்  பாடங்களில் கவனம் செலுத்துமாறு அறிவுறுத்துகிறார்கள். அதற்குப் பின் அவன் விமான ஓட்டியாக மாறுகிறான். அவன் ஓட்டிச் சென்ற விமானம் பல ஆயிரம் மைல்கள் தூரத்தில் சென்று சகாரா பாலைவனத்தில் விழுந்து விடுகிறது. அங்கு தனிமைப் பட்டுக் கிடக்கிறான். விமானத்தைப் பழுது பார்க்கும் வேலையில் இறங்குகிறான்.  அவனை ஒரு குரல் அழைக்கிறது. அதுதான் குட்டி இளவரசன்.

     கோள் எண். பி612 கிரகத்திலிருந்து வருவதாக அவன் கூறி, எனக்கு ஒரு ஆடு படம் வரைந்து கொடு என்று கேட்கிறான். அவன் எப்படி அங்கு வந்தான். வலசை வரும் காட்டுப்  பறவைகளைப்  பயன்படுத்திக் கொண்டு அங்கு வந்திருக்க வேண்டும். சின்னஞ்சிறிய கிரகத்திலிருந்து பறந்து இங்கு வருவதற்கான காரணம்தான் என்ன என்கிற யோசனையில்  தான் பிரியமாய் நினைத்திருக்கும் மலரை, வரைந்து கொடுக்கும் ஆடு மேய்ந்து விட்டால்? என்று நினைத்து பயப்படுகிறான். ஒரு சின்னஞ்சிறிய வீடு அளவே உள்ள அந்தக் கிரகத்திலிருந்து ஒரு நாளைக்கு 44  தடவைகள் தான் சூரிய அஸ்தமனத்தைப் பார்த்திருப்பதாகவும் குட்டி இளவரசன் கூறுவது ஆச்சரியப்படுத்துகிறது. ஆழ்ந்த துக்கத்தில் இருக்கும்போது சூரிய அஸ்தமனங்கள் மனதுக்குப் பிடித்திருக்கிறது என்று கூறுகையில் அந்த அஸ்தமனங்களை நீ பார்த்தாயா? என்ற கேள்விக்கு குட்டி இளவரசனிடமிருந்து பதிலில்லை.

     ஒவ்வொரு நாளும் அவன் சொல்லும் கதைகள் வியப்பளிக்கிறது. பவோபாப் மரங்களை ஆடு மேய்ந்து விடுமே என்று வருந்துகிறான். அவை ஒரு யானை தின்னும் அளவினை விடவும் அதிகமானது. எனவே ஆடுகள் மேய்வதற்கு வாய்ப்பில்லை என்று பதில் வருகிறது.

     சுற்று வட்டாரத்தில் ஆறு கிரகங்கள். 325 முதல் 330 வரை.முதல் கிரகத்தில் ஒரு அரசன். இரண்டாவது கிரகத்தில் ஒரு தற்பெருமைக்காரன். அடுத்த கிரகத்தில் ஒரு குடிகாரன். நான்காவது  கிரகத்தில் ஒரு பிஸினஸ்மேன். இவனின் கேள்விகளும் பதில்களும்தான் விசித்திரமானவை. விண்மீன்களைச் சொந்தமாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். ஏன் எனில் நான்தான் அவைகளை முதன்முதலில் இப்படி நினைத்துப் பார்த்தேன். யாருக்கும் சொந்தமில்லாத ஒரு வைரத்தைக் கண்டால் அது உன்னுடையது. யாருக்கும் சொந்தமில்லாத ஒரு தீவைக் கண்டு பிடித்தால் அது உனக்குச் சொந்தம். முதன் முதலில் ஒரு புதிய கருத்து உனக்குள் தோன்றினால்  அது உன்னுடையது. அதுபோல் விண் மீன்கள் எனக்குச் சொந்தம். ஏனெனில் நான்தான் அவைகளைப் பற்றி அப்படி முதலில் நினைத்தவன். அது வேறு யாருக்கும் தோன்றவில்லை எனும்போது நான் நினைப்பதில் என்ன தவறு? ஐந்தாவது கிரகம் மிக விநோதம். அங்கு ஒரு விளக்கேற்றுபவன். அவன் சற்றே வித்தியாசமானவனாய் வெளிச்சத்தை இந்த உலகுக்குக் கொடுப்பவனாய்க் காண்கிறான்.  ஆறாவது ஒரு புவி இயலாளன். ஏழாவதாக வந்தடைவது பூமி. அங்கே ஒரு பாம்பைக் காண்கிறான் குட்டி இளவரசன். மனிதர்களுக்கு வேர்கள் இல்லை. அதனால் அவர்களைக் காற்று கொண்டு சென்று விடுகிறது. என்று கூறும் ஒரு மலரைச் சந்திக்க நேரிடுகிறது. அந்த ரோஜா மலரைப் பாதுகாக்க நினைக்கிறான்.  அது வாடி விடுகிறது. உவமையாக்கிச் சொல்லப்படும் இந்தக் கதை ஆசிரியரின் சொந்தக் கதையின் சாயலோ என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது. காதல் தோல்வியின் அடையாளங்களை இப்படி சோகமாய் அடையாளப்படுத்துகிறாரோ என்று நினைக்க வேண்டியிருக்கிறது. சொந்த வாழ்க்கையின் அனுபவங்களை இப்படி அடையாளப்படுத்தி இந்த நாவல் வெகு கற்பனையாகப் புனையப்பட்டிருக்கிறதோ என்று நாம் நினைக்க வேண்டியிருக்கிறது. இதன் உள்ளார்ந்த அர்த்தங்களை நாமாக அடியாழத்திற்குச் சென்று உணர்ந்து கொள்வதற்காகவே திரும்பத் திரும்ப இந்நாவலை நாம் படிக்க வேண்டியிருக்கும் என்பதே இப்புத்தகத்தைப் படித்து முடித்த வேளையில் மனதில் தோன்றிய முற்றுப் பெறாத கருத்தாக இருக்கிறது.

                                     ---------------------------